Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for 8 Μαΐου 2009

Physical

Η απόφαση να εργασθεί στην Αμερική σε διεθνή οργανισμό μετά απο πρόσκληση που έλαβε είχε ενθουσιάσει τη Ζωή . Ετοίμασε χαρτιά, βίζες, βαλίτσες, αποχαιρέτισε τους πάντες και ..πέταξε πρός την ηλιόλουστη Καλιφόρνια μέσα στη τρελλή χαρά. Προσωρινά θα έμενε στο σπίτι του ετεροθαλή αδελφού της, ώσπου να δεί τι θα κάνει. Το μόνο θέμα που κάπως τη προβλημάτιζε ήταν το «Physical». Δεν καταλάβαινε τι είναι έτσι ρώτησε το Στέφανο με τη πρώτη ευκαιρία. «Α! Τίποτα σπουδαίο, θα πάς για ένα τσεκ-απ, τα βασικά, ακτινογραφίες, αίμα-ούρα και γυναικολογική εξέταση, εξετάσεις ρουτίνας-τρίχες. Εδώ στην Αμερική είναι ο νόμος, όλοι κάνουν για να βρούν δουλειά και εφόσον το ζητούν οι εργοδότες σε τακτά διαστήματα». Κάπως ησύχασε ότι δεν είναι κάτι δύσκολο, συννενοήθηκε με την εταιρεία που θα δούλευε να της κλείσουν τα ραντεβού με νοσοκομείο-γιατρούς επειδή δεν ήξερε κανέναν και ..περίμενε.

Πραγματικά της στείλανε τα χαρτιά για ένα ιατρικό κέντρο κοντά της, έκανε τις ακτινογραφίες και για τον γυναικολογικό έλεγχο της πρότειναν τον Dr. Smith συμβεβλημένο γιατρό εταιρείας. Ο γιατρός της έκλεισε ραντεβού για Σάββατο μεσημέρι, ώστε να είναι ήσυχοι απο έκτακτα ραντεβού. Ντύθηκε απλά με φούστα-μπλούζα, καθαρά εσώρουχα και πήγε. Είχε λίγο τράκ, ντρεπόταν κάπως.

Της άνοιξε τη πόρτα ο ίδιος, όπως απεδείχθει, ένας παίδαρος γύρω στα 35 μεν, καλογυμνασμένος με γαλανά γελαστά μάτια. Κόλλησε που τον κύτταξε, ένα τσίμπημα ένοιωσε μέσα της..ποιά τυχερή να τον χουφτώνει; Οχι τέτοιες σκέψεις, στο γιατρό ήρθες. Ξέχνα το!

 Την έβαλε να καθίσει, της πήρε ιστορικό και μετά της ζήτησε να περάσει στο διπλανό δωμάτιο, να ουρήσει και να βγάλει όλα της τα ρούχα. Ολα. Μετά θα φορούσε μία χάρτινη ποδίτσα με το άνοιγμα πρός τα πίσω και θα …της έλεγε για τα παρακάτω.   Γδύθηκε όπως της είπε. Η ποδίτσα ίσα που κάλυπτε την ήβη της, ήταν και λίγο χοντρούλα, δεν έδεναν τα φιογκάκια πίσω, τα άφησε λυτά. Η στολή είχε και κάτι μαλακά παντοφλάκια, σαν αυτά που έχουν στα σπά. Να και κάτι γλυκό. Τα φόρεσε, χτένισε τα μαλλιά της και βγήκε.

Ο γιατρός είχε φορέσει μία λευκή μπλούζα και γάντια. Την έβαλε να καθίσει στο ιατρικό κρεβατάκι και της έβγαλε τη ποδίτσα. Την εξήτασε παντού, λαιμό-στήθος, κοιλιά. Της χούφτωσε τα βυζιά και της τα μάλαξε πρώτα απαλά μετά όλο και σκληρώτερα..άρχισε η φίλη μας να βογγάει. Εβγαλε απο τη τσέπη του κάτι σαν καρφάκια και..τα κούμπωσε πάνω στη κάθε ρώγα, φυλακίζοντας την έτσι σε στύση. Οχι πώς την πόναγαν αλλά δεν το περίμενε.. ντροπιασμένη αισθάνθηκε να χύνει απο κάτω. Κοκκίνησε. Την ξάπλωσε μετά ανάσκελα και της άνοιξε τα πόδια, η γυναικολογική εξέταση που ακολούθησε τη πόνεσε λίγο παρόλλο το ζελέ που της έβαλε. Βόγγηξε ξανά και ξανά. Μα τι έψαχνε αυτός ο άνθρωπος, όλο του το χέρι είχε βάλει μέσα στο που λι της, στη μήτρα ήθελε να φθάσει; Η κλειτορίδα της είχε την ίδια τύχη με τα βυζιά, την έπαιζε ο γιατρός με όλο του το χέρι, στην αρχή μαλακά μετά σκληρά μέχρι που πετάχτηκε επάνω ερεθισμένη. Η   Ζωή προσπαθούσε να μη χύσει, να καταπιεί τους οργασμους αλλά ήταν μάταιο, άρχισε να τρέμει, να συστρέφεται, να βογγάει και όταν άρχισε να χύνει  ξεφώνισε. Εβγαλε τότε ο γιατρός άλλο ένα καρφάκι (χωρίς μυτερή άκρη εννοείτε) και τη παγίδεψε τη κλειτορίδα που είχε γίνει σαν πέος μικρού παιδιού σε μόνιμη στύση, σε αέναους οργασμούς. Ο ιδρώτας είχε μουσκέψει το στήθος της, τη κοιλιά, τα πόδια, έτρεχε ποτάμι μέσα στα μαλλιά της. Αγκομαχούσε. Ηρθε κοντά της και με μία μικρή μάσκα της σκέπασε τα μάτια..»για να χαλαρώσετε».. πήγε να πεί όχι αλλά την αγνόησε. Μετά της έβαλε και μία μπαλίτσα στο στόμα της  » για να μη κάνετε θόρυβο». Τη σήκωσε και την έβαλε να γονατίσει πάνω στο κρεββάτι, στα 4. Τα βυζιά της ξεχύθηκαν πρός τα κάτω και τα καρφάκια πόνεσαν ξαφνικά. Αισθάνθηκε τα χέρια του πίσω της, το πέος του χτύπησε το πο πο της. Θεέ μου θα με γα μί σει!!! Και όντως, της τον έ χω σε βαθιά στο μουλιασμένο της μου νι με μία σπρωξιά ήταν όλος μέσα και φαινόταν μεγάλος  και τον αισθανόταν μεγάλο και χοντρό, παλούκι σκέτο, καμμία σχέση με το πουλάκι του γκόμενου πίσω στην Αθήνα.. Δεν βιαζόταν καθόλου ο γιατρός, για πολύ ώρα τη πηδούσε μαλάζοντας τα 3 της καρφάκια και προκαλώντας σωρεία οργασμών και μουγκρισμάτων γιατί το στόμα της ήταν βουλωμένο… Στο τέλος δεν άντεχε άλλο, έπεσε πρός τα εμπρός..είχε παραδώσει..λίγο νερό! Ελεος!

Τραβήχτηκε ο γιατρός χωρίς να χύσει. Αρχισε να πασπατεύει τον πρω κτό της. Σφίχτηκε «ε! όχι και να με πάρεις και απο πι σω» Οσο εκείνος τη πίεζε τόσο η Ζωή έκλεινε και σφιγγόταν. «Χαλαρώστε, πρέπει να σας ψηλαφίσω τη μήτρα με αυτό το τρόπο». Της ήταν αδύνατον να παραδώσει και αυτό το τρόπαιο, σφίχτηκε πάλι. Ξαφνικά αισθάνθηκε να της δένουν τα χέρια και τα πόδια, σταθερά πάνω στο εξεταστικό τραπέζι, της έβγαλε και το φίμωτρο, της έδωσε νερό να πιεί . Μετά ησυχία. Κάτι έκανε κοντά της αλλά δεν μπορούσε να το προσδιορίσει. Ξαφνικά της έβαλε στον πρω κτό της κάτι ψυχρό και μαλακό. Τι να είναι άραγε, κάποιο νέο γυναικολογικό εργαλείο; Και μετά ΦΩΤΙΑ! Μέσα της κάτι..την έκαιγε, τη τσουρούφλιζε, όμως δεν ήταν σαν σπίρτο κάτι αλλιώτικο. Ο γιατρός κάθισε απέναντί της σε μία πολυθρόνα και τη κύτταγε. Ηταν γυμνός με το που λι στο χέρι, αυτό βέβαια η Ζωή δεν το έβλεπε. Εκείνη είχε άλλα προβλήματα, αδύνατον να σφίξει τα κα που λια της, όταν τα έσφιγγε την έκαιγε αυτό το πράγμα τρελλά.. άρχισε να παρακαλάει, να ουρλιάζει, να τρέμει, να υπόσχεται » ότι θέλεις θα κάνω παι δα ρά μου, δική σου όλη θα είμαι, σκλά βα, δεί ρε με, υπόταξέ με, γά μι σε με,  όλες μου οι τρύπες θα αφοσιωθούν σε σένα και τη παρέα σου, πάρτο αυτό το πράγμα απο τον κω λο μου» . Μετά απο 20 λεπτά η αγωνία της είχε γίνει τεράστια, ο γιατρός τη ξαναπλησίασε, της έβγαλε τη ρίζα τζίντζερ απο πίσω, έβαλε στην αρχή ένα δάχτυλο και μετά όλο του το χέρι μέσα στο πρω κτό της. Δεν σφιγγόταν πιά, δεν μπορούσε απο το κάψιμο… μόνο να τρέμει μπορούσε και να κλαίει. Τη πασπάτεψε καλά – καλά. Μετά χωρίς καμμία χρήση λιπαντικού, έχωσε τον που τσο του μέσα. Η Ζωή τσίριξε απο πάθος.. και είχε πολλούς απανωτούς οργασμούς, ποτέ της δεν είχε ξανανοιώσει έτσι.

Ηταν ωραίο θέαμα, εκείνη μούσκεμα να τρέμει, να βογγάει και να χύνει ασταμάτητα, εκείνος να τη πη δα ει σταθερά για αρκετή ώρα προτού χύσει τελικά μαλάζοντας τη κλειτορίδα, τα βυζιά και το μου νι της. Τραβήχθηκε και βγήκε απο το δωμάτιο.

Η Ζωή κατέρρευσε αλλά δεν πρόλαβε να χαλαρώσει..χέρια έπεσαν επάνω της, κάποια να τη λύσουν, να της βγάλουν τη μάσκα, να τη συνεφέρουν με νερό και να τη σκουπίσουν με πετσέτες.. δεν κατάλαβε που ήταν; ποιοί είναι όλοι αυτοί οι άνθρωποι γύρω της; Απορώντας άφησε να τη σηκώσουν όρθια και υποβαστάζοντάς την να τη συστήσουν!!!!! στον διευθυντή της (ο γιατρός!!!!),στον προσωπάρχη και στις γραμματείς της ιατρικής εταιρείας που θα δούλευε εδώ στην Αμερική!!!

Ο Δρ. Σμίθ, γιατρός και διευθυντής της είπε:

«Eίναι η πολιτική της Εταιρείας, αγαπητή μου ΠΑΝΤΑ να βλέπουμε πώς στέκονται οι υπάλληλοί μας στο θέμα physical! Πόσο μπορούν να αντέξουν τις απαιτήσεις τόσο του προσωπικού όσο και των πελατών  και πώς αργότερα θα εκπαιδεύσουν τους επόμενους. Συγχαρητήρια δεσποινίς, μόλις προσληφθήκατε. Είσασταν εξαιρετική. Λίγο εξάσκηση θέλετε ακόμη σε θέματα πειθαρχίας και χαλάρωσης, είμαι βέβαιος όμως ότι στη πορεία θα λειτουργήσετε εξαιρετικά.»

Read Full Post »