Η καλύτερη εποχή άμα είσαι γυναίκα. Φοράμε αυτα τα μακριά χαλαρά φορέματα, με σφηκοφωλιές στο μπούστο ή τιραντάκια που πάντα συνοδεύονται απο μία φαρδύτερη φούστα. Που είναι εμπριμέ και μπόλικη. Πάρα πολύ δροσερά, ιδιαίτερα άμα έχεις μικρά βυζάκια και είσαι και νεαρή. Δε σου χρειάζεται το σουτιέν, ανεβάζεις ψηλά το φόρεμα, σφίγγεις τη σφηκοφωλιά και νάτο το πάνω μέρος έτοιμο. Το κάτω είναι ακόμη ευκολώτερο. Δε φοράς τίποτα απο κάτω. Δε φοράς κυλόττα, στρίνγκ, βρακί, πές το όπως θέλεις, δεν το φοράς. Αφήνεις το μουνί σου ν’ αερίζεται. Να κουνιούνται οι τρίχες σου με το παραμικρό λίκνισμα. Ν’ αερίζεται ο ποπός σου χωρίς λάστιχα και σφιξίματα επιτελους.
Περπατάμε ξέγνοιαστες στη Πανεπιστημίου, ανάμεσα απο κόσμο και κανείς δε μοιράζεται το μυστικό μας. Πάίρνουν μάτι μόνο οι πλάκες των πεζοδρομίων, αλλά δε το λένε πουθενά. Μάτι παίρνουν αυτοί που μας βλέπουν απο κάτω, όπως στο νέο Μουσείο της Ακρόπολης που πήγε η κόρη μιας φίλης με φορεματάκι έως το γόνατο και το μουνάκι αεράτο. Αν ήμουνα νεώτερη θα πήγαινα απο τις πρώτες..μόνο για να αισθάνομαι τα σαστισμένα μάτια των αρσενικών να σκουραίνουν απο έκπληξη και μετά ..να παρατάνε και τα αρχαία και τα νέα και να με ψάχνουν στο πάνω όροφο. Να με κυττάνε, να το νοιώθω..τάχα να με σκουντάνε, ένα μπράτσο όλως τυχαίως περνάει πάνω απο το πισινό μου..μμμ! Σας περιμένω μάγκες..ελάτε να με πιασετε, αν σας βαστάει, μέρα μεσημέρι στο βωμό της κουλτούρας. Θα καύλωνε το μουνάκι μου απίστευτα όταν θα περνούσε πάνω απο τα κεφάλια των λάγνων θα έχυνε όταν με περιτριγύριζαν στη ταράτσα πιά όλοι αυτοί, δήθεν τυχαία.
Θα έφευγα. Κάποιος θα με έπαιρνε απο πίσω, θα με ζύγωνε, θα με έπιανε αγκαζέ. Θα με οδηγούσε σε κάποιο χώρο δικό του όπου θα μπαίναμε μέσα και εκεί στα όρθια θα με πήδαγε. Πολύ και αγρια. Θα με πασάλειβε με χύσια. Μετά θα μου κατέβαζε τη φούστα του φορέματος, θα μου ανέβαζε τη σφηκοφωλιά του μπούστου και θα φεύγαμε. Απλυτοι. Αγνωστοι. Δε θα ξαναβρεθούμε.
Παλιά όταν ήμουνα νέα τα καλοκαίρια φόραγα φούστα χωρίς κυλότα και έμπαινα στον Ηλεκτρικό μαζί με τον άνδρα μου το Β. Που μου κόλλαγε μέσα στο συνωστισμό, συνήθως απο πίσω και τριβόταν πάνω στο κώλο μου. Καμμιά φορά μου κόλλαγε και κανένας άγνωστος απο εμπρός και πασπάτευε εμβρόντητος το πουλί μου, πάνω απο το λεπτό ύφασμα.. Μετά πηγαίναμε με το Β σε ένα φτηνό πηδηχτοξενοδοχείο και με έπαιρνε μισοντυμένη σα πόρνη. Μου πήδαγε το στόμα, το μουνί, το πισινό, με πασάλειβε και μετά φεύγαμε πάλι με το τραίνο..μέχρι το σπίτι μας.
Αραγε οι νέες κοπέλλες το κάνουν σήμερα αυτό;
Καύσωνας
Ιουλίου 15, 2011 από Θεία Λένα
Τίποτα δεν κάνουν, θεία Λένα, τίποτα…
Κακώς
Ισως να κανουν αν ανοιγουν λίγα τα πόδια όπου κάθονται ώστε να φαίνεται ότι δεν φοράνε τιποτα…
Στο μετρό δεν μου έχει κάτσει. Στο κτελ όμως ναι. Και ήταν απίστευτη καυλα…
Σαδίστριες! Μας κάνετε να βράζουμε στο ζουμί μας, το ξέρετε και το φχαριστιέστε!
…
Ήλιος, κάψα, κι οι γυναίκες ημίγυμνες στους δρόμους… κρυφοκοιτούσα τα χυμώδη στήθη τους, τα σφριγηλά τους μπούτια, τα τροφαντά τους πισινά… Κι η άλλη στο μετρό, από τη θάλασσα πρέπει να ερχόταν, έκατσε απέναντί μου, τζιν σορτς φορούσε, σταυροπόδι, κι η σαγιονάρα της μόλις που κρεμόταν απ’ τα δάχτυλα του ποδιού της…
«Παίρνουν μάτι μόνο οι πλάκες των πεζοδρομίων»…
Κάψα… κι αχνίζουν απ’ τον καυτό τον ήλιο ή απ’ τα ζουμερά σας κωλομέρια που αντικρύζουν;!
Κι όπως λέει η μαντινάδα:
Τι νά ‘μουνα, τι νά ‘μουνα,
πλακάκι στην αυλή σου,
να κατουράς επάνω μου
να βλέπω το μ**νί σου
ή πάλι
Νά ‘μουν πλακάκι της αυλής
εκεί που περπατούσες
νά ‘χα ελπίδες κοπελιά
μπας και με κατουρούσες
Χαχαχα! Τι ωραία μαντινάδα. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ πολύ
…ψαχνοντας κατι αλλο στο διαδικτυο…”επεσα” πανω στην ιστοσελιδα σου και πραγματικα εμεινα αφωνος !
Κυριακη πρωι ,με καφε και τσιγαρο, “ρουφηξα ” πολλες απο τις ιστοριες σου.
Εξαιρετικη αντιληψη του ολου θεματος ,καλογραμμενα τις περισσοτερες φορες και με μια αισθηση παλιου ερωτικου κομικ (βλ. βαβελ,παραπεντε)
..θα σε παρακολουθω πια ,πολυ τακτικα…θεια !
υγ. ..με τετοια παντως “οπτικη”, θα μπορουσες να εισαι και ….θειος…
Καλώς τον Κάβειρο. Καλώς ήρθες.. Ελπίζω να ευχαριστιέσαι με τα γραφόμενα και ίσως να τα εφαρμόζεις.
Μπορώ να σε διαβεβαιώσω Κάβειρε, ότι είμαι γυναίκα. Απλά έχω δύο όψεις, στο σέξ πότε ενεργητική πότε παθητική..κυρίως όμως το πρώτο.