“Το γυμναστήριο είναι απαραίτητο στην περίπτωσή σου, είπε ο γιατρός. Αν θές να χάσεις βάρος και να αποκτήσεις την παλιά σου ευεξία χρειάζεσαι καθημερινή προπόνηση. Θα σου συστήσω τον φίλο μου τον Επαμεινώντα που θα σε αναλάβει προσωπικά “.
Τηλεφωνήθηκε με τον Επ. και κανόνισαν το πρώτο ραντεβού στο χώρο του κλειστού γυμναστηρίου, μία ώρα που ήταν κλειστό για το κοινό, “ώστε να μπορούν να συζητήσουν με την ησυχία τουςία τους χωρίς να τους διακόπτουν”, της είπε.
Πήγε μαζί με τη φόρμα γυμναστικής και τα αθλητικά της παπούτσια. Ο γυμναστής ήταν γύρω στα 35, γεροδεμένος και μελαχροινός. Φορούσε φανέλλα κόκκινη και πλήθος τρίχες σκέπαζαν το στήθος του και τις μασχάλες του δίνοντάς του μια πρωτόγονη αίσθηση. Ρίγος της προκαλούσαν οι μαλλιαροί άντρες, με μεγάλα ποντίκια και τρίχες, σαν πίθηκοι έμοιαζαν. Ρίγος αηδίας και ηδονής ταυτόχρονα. “Ξέχασέ το” της είπε η λογική, “έχει οποια μπέμπα γουστάρει απο εδω μέσα, εσένα την αλόγα σιγά μη κυττάξει “.
Μιλήσανε γενικά, είδε και τις εξετάσεις του γιατρού της, διάβασε και την επιστολή που του έφερε εκ μέρους του και μετά της λέει:”Γδυθείτε σας παρακαλώ εντελώς βγάλτε και τα εσώρουχα, φορέστε όμως τα αθλητικά σας παπούτσια και ανεβείτε στο ποδήλατο” . Κόντεψε να πάθει συγκοπή, κοκκίνησε και ταυτόχρονα έχυσε απο κάτω. Το βλέμμα του επιτακτικό, περίμενε εκεί μπροστά της. Αρχισε να βγάζει τα ρούχα της, το παλτό, το κασκόλ, τη φούστα της, το πουκάμισο, τα παπούτσια, το καλσόν, βγήκαν και του δόθηκαν. Τα έπαιρνε προσεκτικά και τα δίπλωνε σε μία καρέκλα πίσω του. Δίστασε για τα υπόλοιπα, είχε μήνες να ξυρίσει το μνάκι της, τρίχες μαύρες άταχτες παντού κυκλοφορούσαν, είχε και κυτταρίτιδα..τι να δείξει στον χριστιανό. Ο γυμναστής κρατούσε στο χέρι του μία μικρή βέργα, με την άκρη ακούμπησε το σουτιέν της “βγάλτο αυτό ΤΩΡΑ” τη πρόσταξε και εκείνη υπάκουσε. Πέσανε κάτω τα βυζιά της ελεύθερα, θα τα προτιμούσε μικρότερα, η φύση όμως την είχε προικίσει πολύ. Ενα μικρό μπατσάκι την έβγαλε απο τις ονειροπολήσεις…¨και το σλιπάκι βγάλε” δίστασε, μέχρι που τον είδε να σηκώνει τη βέργα του.,οπότε γρήγορα το κατέβασε ως το πάτωμα και του το έδωσε.
Γονατισε” τη πρόσταξε “και άνοιξε το στόμα σου”. “Θέε μου καμμιά π-ι-π-α θα με βάλει να του πάρω”, σκέφτηκε όμως όχι Της έβαλε το κυλοτάκι στο στόμα της και της τόκλεισε “για να μη φωνάζεις” της είπε.
Μετά γίνανε όλα γρήγορα . Στα όρθια της έβαλε χέρι παντού, στο λαιμό, στα βυζιά, της τα ζύγισε, τα ζούληξε, τσίμπησε τις ρώγες, στο στομάχι της, χάθηκαν τα δάχτυλά του στο πουλί της, ολόκληρο το χέρι τού έβαλε μέσα της “μ’ αρέσουν τα τριχωτά μνάκια, μου μοιάζουν” της είπε γελώντας. Μετά της έβαλε μπόλικη κρέμα στον πισινό της και τη τοποθέτησε στο ποδήλατο του γυμναστηρίου, ένα ποδήλατο με χοντρό δονητή στη σέλα. Ο δονητής της μπήκε απο πίσω μόλις κάθισε..αλλά αμέσως τη σήκωσε και την έβαλε να κάνει πεταλιές όρθια. Κάθε που καθόταν της έμπαινε και πιο βαθιά. Μέσα-έξω, μέσα-έξω. Μπήκε μπροστά το χρονόμετρο και εκείνος ανεμίζοντας τη βέργα άρχισε το μέτρημα. Κάθε που σταματούσε να πάρει ανάσα, της έρριχνε και μία στον ποπό. Πιο γρήγορα, κουνήσου..
Μετά απο 10 λεπτά..κατέρρευσε.. Ηταν και αγύμναστη, αυτό να λέγεται. Καταιδρωμένη, σταγόνες νερού έτρεχαν μέχρι το πάτωμα, έτρεμαν τα πόδια της. Τη βοήθησε να κατεβεί απο το ποδήλατο και την οδήγησε σε ένα κρεββάτι πίσω απο την αίθουσα όπου την ξάπλωσε ανάσκελα. Της έπιασε τα πόδια απο τους αστραγάλους, τις τα κράτησε όρθια και την πδξε καλά-καλά απο παντού. Μετά, της έβγαλε το κυλοτάκι της απο το στόμα, τη φίλησε και την ξαπόστειλε με ραντεβού την επομένη, ανακοινώνοντας και το πρόγραμμα.
“Ζέσταμα με ποδήλατο 15 λεπτά,
ασκήσεις εδάφους όπως και σήμερα και μετά
άρση βαρών με τη βοήθεια του φίλου μου του Στέλιου.
Σε περιμένω ακριβώς στις 21.30 “
Πολύ καλό. Προσωπικά θα προτιμούσα να αναπτύξετε λίγο και την τελευταία παράγραφο. Δεν πειράζει όμως, κι’ έτσι συμπληρώνει ο καθένας μας, ότι του αρέσει. Ανυπομονώντας για την επόμενη ιστορία …… Χ.Κ.
Συμπληρ.: αργήσατε αλλά μας αποζημιώσατε πολύ καλά για την πολύχρονη απουσία σας …..
Ευχαριστούμε πολύ.
Η άρση βαρών δεν είναι και τίποτα σπουδαίο. Γυμνή ξαπλώνει στο πάγκο με τα χέρια ανεβοκατεβάζει τη μπάρα αργά. Τα πόδια της ανασηκωμένα. Το κεφάλι του Στέλιου γλείφει μετά μανίας.
Μετά κάθεται στο δερμάτινο πάγκο και κάνει ασκήσεις με βάρακια. Το πέ-ος του Στέλιου στο στόμα της.
Γονατίζει στο πάγκο. Το στόμα της γεμίζει απο το όργανο του Γυμναστή της ενώ ο Στέλιος οργώνει τις τρύπες της.
Μούσκεμα στον ιδρώτα κατευθύνονται στο ντούς και οι τρείς μαζί, πλένει ο ένας τον άλλο με χαρά και πειράγματα.
Γιά την ακρίβεια εννοούσα ότι η προ-τελευταία παράγραφος
είναι “αδικημένη” (σε ανάπτυξη), σε σχέση με τις προηγούμενες. Κι έτσι όμως είναι πολύ καλό. Ευχαριστώ πολύ, για την συμπληρωματική “καινούρια” ιστοριούλα.